മഴ ..

മഴയെ പ്രണയിക്കാത്തവരും, പ്രണയത്തിന്റെ ഓർമകളിൽ മഴക്കാലം  ഇല്ലാത്തവരും ഉണ്ടാകില്ല ..മഴ എന്നും ഒരു സംഗീതമായി തോന്നിയിരുന്നു.. ഇന്നും ജനാലയുടെ അപ്പുറം ആ സംഗീതം കേൾക്കാം ..കുട്ടിക്കാലത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ഓർമകളിൽ മഴ ഒരു ശത്രു ആയിരുന്നു .. കളിയ്ക്കാൻ മുറ്റത്ത്‌ ഇറങ്ങാൻ കഴിയാതെ, വീടിന്റെ അകത്തു ഇരുന്നു വിഷാദത്തോടെ മഴയെ നോക്കി കണ്ടിരുന്നു...ഇന്ന് ആ ശത്രുത ഒരു പ്രണയം ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു.. അടക്കാനാവാത്ത ഒരു വികാരം,  മഴയെ പ്രകൃതിയുടെ കണ്ണുനീരായി കാണാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, മഴയെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നു..

വേദന ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞു തീര്ക്കുന്ന പ്രകൃതിയോടു എനിക്ക് എന്നും അസൂയ ആണ്... എനിക്ക് കഴിയാത്ത കാര്യം ചെയ്തു സുംതൃപ്തി തേടുന്നതിന്റെ അസൂയ,,യുഗങ്ങൾ ക്കിപ്പുറo   കരഞ്ഞിട്ടും തീരാത്ത എന്ത് വേദന ആണ് നിനക്ക്..

മഴയെ പ്രണയത്തോട് ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരുപാടു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവാം.
വരണ്ടുണങ്ങിയ ജന്മത്തിന്, ജീര്‍ണിച്ചു തുടങ്ങിയ മനസ്സിന്, നീ പുതു ജീവന്‍ പകരുന്നു..മിഥുനത്തിലെ പുതു മഴ പോലെ ..
മഴയോട് എനിക്ക് എന്നും പ്രണയം ആയിരുന്നു.. നിന്നോടും..
  ജന്മാന്തരത്തിന്റെ  കല്പടവുകളിൽ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും, ജന്മങ്ങൾക്ക്‌  അപ്പുറം നീ ഒരു മഴയായി പെയ്യുന്നതും കാത്തു.. അന്ന് പെയ്തു പെയ്തു നീ എന്റെ ഓർമ്മകൾ എല്ലാം കഴുകിക്കളയുന്നതിനു മുൻപ് ഞാൻ നെയ്ത സ്വപ്നങ്ങൾ നിനക്ക് കാണിച്ചു തരാം.. അതിനു ശേഷം നിനക്ക് പെയ്തു തീരാം .. നിന്നിലൂടെ അലിഞ്ഞു എനിക്കും ഈ മണ്ണിൽ ചേരാം ...

കേൾ ക്കാൻ ഒരുപാടു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആ കവിത ഇപ്പോഴും മനസിൽ മുഴങ്ങുന്നു..മഴയുടെ നേർത്ത  മർമരം  പോലെ..

                      " അടരുവാൻ വയ്യ നിൻ  ഹൃദയത്തിൽ
                       നിന്നെനിക്കേതു സ്വർഗം വിളിച്ചാലും..
                       ഉരുകി നിൻ ആത്മാവിൻ ആഴങ്ങളിൽ
                       വീണു പൊലിയുമ്പൊഴനെന്റെ സ്വര്ഗം..
                       നിന്നിൽ അടിയുന്നതെ നിത്യ സത്യം.. "